Als er iemand overlijdt in je omgeving, staat je leven op zijn kop.
Er verandert misschien veel meer dan je had gedacht. Je hebt minder energie. Je concentreren op je werk is moeilijk. Het contact met sommige vrienden loopt stroef. Vinden zij het echt zo leuk in de kroeg, terwijl jij rouwt? Begrijpen ze wel wat je doormaakt?

Niemand leert je rouwen.
Of je de dood zag aankomen, of het was onverwachts: je moet afscheid nemen. En jij gaat verder zonder die ander. Maar hoe? Je weet pas wat het is, als je zelf iemand van dichtbij verliest. Dat maakt het een verdrietige en onzekere periode. Wat staat je te wachten? Zal het altijd zo veel pijn blijven doen? Zal het plezier in je leven ooit terugkomen? Misschien weet je het even niet.