Ons slimme, denkende hoofd. Dat heeft overal een oplossing voor, toch? We zijn als mensen zo gewend om oplossingen te zoeken met ons brein. We analyseren, denken na, verklaren. Gebruiken Google, chatgpt, podcasts, zelfhulpboeken. Tuurlijk, daar zijn altijd antwoorden te vinden.
Totdat er iets gebeurt waarvoor geen logisch antwoord bestaat.
Het overlijden van een dierbare.
Het mislopen van je droom een kindje te krijgen.
Plots verlies van gezondheid.
De controle die je zoekt (en die je altijd had, toch!?) is er niet. De antwoorden die je verwacht te vinden in je hoofd, zijn daar niet.
Vandaag zei ik tegen een coachee die rouwt door het overlijden van zijn jonge vrouw: wat nou als de antwoorden eens niet in jouw computer zitten. Maar als ze hier voor je liggen, in de natuur?
(Zulke vragen blijven een beetje spannend voelen, maar er komt altijd wat nieuws uit)
Zijn blik bleef hangen bij een boom.
“Het lijkt alsof hij me aankijkt,” zegt hij. “Alsof hij me toelacht.”
Ik vroeg hem de boom te beschrijven. Toen kwam er een kritische blik. Nee, dat was geen rechte, geen sterke boom. ‘De stam draagt sporen van beschadiging, alsof er ooit bliksem is ingeslagen. Daardoor groeit hij grillig, alle kanten op.’ Daarna: ‘Dat is ook nodig, om licht te vangen. Andere bomen zijn hoger en nemen veel zon weg.’
Op de stam groeide mos.
Er zat leven op, zelfs op plekken die er op het eerste gezicht kwetsbaar uitzagen. Hoe zou deze boom er in de lente uit zien? En zou hij er over vijftig jaar nog staan?
Ik stelde hem een vraag:
‘Als deze boom iets over jouw leven zou zeggen, wat zou dat dan zijn?’
Daar kwam niet meteen een antwoord op. In tweede instantie eigenlijk ook niet. (Wel keken we naar de bomen eromheen, en naar wie in zijn leven dichtbij hem staan.)
Anticlimax?
Misschien voor jou of voor mij, voor het verhaal. Maar in de coaching was het oké. Er hoefde niets opgelost te worden. Dat kon niet. Voor nu was het genoeg om te zien dat hij er stond. Beschadigd misschien. Niet perfect. Maar levend, en op zoek naar licht.
Ga je mee?
Stap door vier seizoenen
Het komende jaar loop ik een stukje met je op.
Op welke manieren grijpt het overlijden van jouw dierbare in jouw leven in? Aan de hand van de Cirkel van Verlies bekijken we je rouwproces. Ook onderzoeken we de eilandjes van verlies en herstel. Stap voor stap kom je vooruit en bouw je nieuw perspectief op. Uit liefde en met liefde voor degene die je bent verloren.
Ja, ik stap door vier seizoenen